SPOTLIGHT

De tevreden klant met de foto’s aan de muur, mijn nieuwste expositie of als ik met foto’s in het nieuws kom, vind je dat op deze pagina. Mocht je het leuk vinden om het verhaal erachter te weten, dan zit je hier goed.

Mei 2021
Op sociale media jezelf kunnen zijn is niet eenvoudig en is velen niet gegund zonder nodige filters of omwegen. Ik volgde Henrieke en haar oprechtheid al jaren online zonder fysieke ontmoeting. Ook het proces van transformatie naar man, zijn nieuwe naam Aaron en rol als MaPa (mamapapa) deelde hij openlijk en sterk. Ik vond het zo bijzonder en wilde hem graag ontmoeten en fotograferen. Aaron is nu drie jaar verder en is open en gevoelig van zichzelf en in het proces. Zijn strijd met wie hij is -en was- met het lichaam, dat soms nog bij beiden hoort, wilde ik als fotograaf vastleggen. De strijd om te leven. Het werd een intiem portret, een verhalend portret. Het is niet geforceerd, de emoties zijn puur en oprecht. Ik had kippenvel tijdens de shoot en de benauwdheid van zijn strijd heb ik tot op de dag van vandaag als ik de foto’s zie. De serie staat op zichzelf, maar is tevens nog niet klaar. Net als zijn eigen groeiproces van het zoeken naar zichzelf. Maar wie is wel klaar met groeien? En durft het leven ook nog -online- transparant te tonen… De serie is ingediend voor Dutch Photographic Portrait Talent in samenspraak met Aaron. Ik ben trots!

Voorjaar 2021
Naast mijn fotografie bedrijf ben ik ook werkzaam in de museumwinkel van het Centraal Museum en nijntje Museum. Toen de musea dicht waren en de winkels alleen te bezoeken waren op afspraak vanwege de lockdown, kon ik vaker met de producten op locatie op stap. Normaal doe ik veelal de vitrines, maar nu kon ik het toch niet laten, want het pand en de prachtige museumtuin inspireert me tot deze combinaties. Enkele van de beelden zijn geplaatst op de sociale media. Hier een paar voorbeelden:

December 2020
Om de verkoop te stimuleren voor de drie museumlocaties van het Centraal Museum (zoals nijntje Museum en het Rietveld Schroderhuis) is mij gevraagd om foto’s te maken van museumwinkelproducten in cadeauverpakking. Met telkens een wisselende locatie en licht, inclusief tijdslimiet zorgt voor creativiteit. Een goede voorbereiding met briefing helpt en een moodboard ook. Om dan de opdrachtgever te verrassen en tevreden te maken is voor mij dan het cadeautje! Deze beelden zijn gebruikt voor diverse social media kanalen.

Oktober 2020
De meeste mensen kennen het wel. Overvolle online mapjes met een lading foto’s “waar je nog wat mee moet”. Omdat ik van structuur en opruimen houdt, maak ik sinds de crisis op verzoek fotoalbums met andermans foto’s, hierbij zijn mijn ogen ook leidend. Dit kan in overleg met jou dat ik het vormgeef, maar het is ook al een paar keer gebeurd dat iemand juist verrast wilt worden. Dan is het een cadeautje als het op de mat valt. Je krijgt het album vaak thuisgestuurd, omdat het een tijd is waarin we elkaar niet altijd even makkelijk kunnen bezoeken. Van Cynthia, het baasje van Mies, kreeg ik een prachtige recensie. Heb je er aan gedacht om dit met voor een speciale gelegenheid of als cadeautje voor de feestdagen te geven?

Zomer 2020
Naast mijn fotografiewerk werk ik in een museumwinkel. En andersom. Het geeft een mooie chemie als ik deze twee mag combineren voor een fotografieopdracht. Ter promotie van de picknickmanden voor het Centraal Museum en nijntje Museum mocht ik twee fotoshoots doen. De kinderen waren lekker ondeugend en spontaniteit is iets waar ik van geniet. Gelukkig zie je die lol dan ook meteen in de foto’s terug terwijl zij genieten van de picknickmand in de prachtige museumtuin. Oh en nijntje’s theeserviesje zit er ook bij. Kunnen de knuffels ook meteen wat eten en drinken. Er is ook een borrelvariant voor volwassenen. Heel leuk om in de weekenden en vakanties te picknicken in de museumtuin, en dan duim ik vast dat we deze herfst ook een prachtige indian summer krijgen!  

Juni 2020
Toen Museum Boijmans Van Beuningen vroeg of ze een foto van mij mochten gebruiken voor hun nieuwe Depot Magazine vond ik het erg mooi dat ook hier weer mijn fotografie linkt aan een museum. Zo had ik vorige week ook een fotoshoot op eigen museumterrein, maar daarover later meer. Wat een bijzondere architectuur is hun nieuwe gebouw en zoals je hieronder las had ik zelf de foto ook al gebruikt voor een collage. Hopelijk gaat het depot snel open en kan ik eens binnen spieken!

Februari 2020
Vaak vind ik het interessant om me onder te dompelen in kunstfestivals zoals Dutch Design Week, Fotofestivals en zo ook laatst in Rotterdam bij Haute Photographie en Art Rotterdam. Hierbij zag ik in het straatbeeld een aantal overeenkomsten met de kunst die ik jullie niet wil onthouden. De combinatie van foto’s kreeg aardig wat aandacht op social media. Zoiets als dit kan natuurlijk ook heel tof boven de bank hangen als print, als je van een beetje kleur houdt…

December 2019
Soms ontmoet je mensen op een hele bijzondere manier en blijven ze dichtbij staan. Zo heb ik ooit voor 5 onbekende vrouwen een vliegticket gekocht en zijn we op een vliegtuig gestapt naar Kopenhagen om een andere onbekende vrouw te ontmoeten. Een heel avontuur als ik er over nadenk met wat risico, maar ook heel veel gezelligheid en kracht. Zo voelde het ondernemerschap voor mij ook afgelopen jaar, vol kracht, risico en lol. Een andere ondernemer waar ik veel bewondering voor heb (met smaak en lef) is Petit Petite van Manon. Ik heb haar ooit op een hele grappige manier leren kennen en nu drinken we graag thee samen en pas ik zo af en toe op op haar liefjes. Waardevol voor allemaal. Extra bijzonder dat uitgerekend zij mijn eerste kunstwerk voor aan de muur kocht nadat mijn website live ging afgelopen jaar. Dat blijft mij ook bij.

September 2019
Zoals jullie weten is tekst soms een goede toevoeging bij een foto. Deze foto heet kosmos-mos, omdat de reflectie van de wolken in het water me doen denken aan het heelal. De jaarlijkse foto-expositie van Fotoclub Bilthoven kon dit jaar niet plaatsvinden in De Traverse van het Gemeentehuis vanwege een verbouwing. Het gebouw van de WVT in Bilthoven werd de alternatieve locatie om ons fotowerk te exposeren. In dit gebouw komt veel publiek langs voor een van de buurtactiviteiten bij WVT. Ze hebben geruime openingstijden dus loop gerust naar binnen deze maand. Dit is overigens mijn laatste expositie, ik ga stoppen bij de fotoclub. Tijd voor nieuwe stappen en plannen!

Juni 2019
Op Instagram ben ik jaaaaren geleden gekomen door naar een instameet te gaan. Nu leek het me van de zomer leuk om weer eens mee te doen. Instameet.nl had een toffe samenwerking met Fotofestival Naarden, want de 10 mooiste foto’s kregen een plek op het festival. Dat leek me een mooie kans! Je wandelde door het tweejaarlijkse fotofestival en wat je zag mocht je vastleggen. Het thema was “Dutch Masters & Marvelous Misfits”. Ik liep de prachtige kerk uit en ik zag het speeltuintje voor me. Het lachende gezicht moest ik snel fotograferen, want we gingen best in een rap tempo het stadje door. Dat nou juist de spontaanste foto uitgekozen is vind ik alleen maar leuk. Een big smile op de speeltuin, zie jij het ook? On the spot.

April 2019
Al enige jaren zorgt de Fotoclub waar ik bij zit voor foto’s in de lokale voedselbank, Voedselbank De Bilt. Er is een lange muur waar foto’s ophangen worden om de boel een beetje op te vrolijken. De foto’s zijn neutraal van onderwerp maar meestal beelden ze de seizoenen uit. De voedselbank is niet toegankelijk voor bezoek maar de werkers en klanten genieten van de wisselende items. Momenteel hebben Henny Mol en ik een paar zomerse natuurfoto’s opgehangen.

Februari 2019
Elk jaar hebben we een thema op de fotoclub waarbij dit keer het thema WILD was. Ik vond het een lastig thema, want ik ben nog geen ster in vossen of herten fotograferen. Maar wat was nou het wildste wat ik afgelopen tijd had meegemaakt. Ik hoefde niet lang na te denken. Windkracht 10 op waddeneiland Schiermonnikoog. Het was best zwaar om tegen de wind in te wandelen, twee camera’s op zak, maar wat was het tof om op pad te gaan. De expositie was ditmaal als experiment in Kunstcentrum Het Lichtruim in Bilthoven.

Juli 2018
Expositie wederom in de Traverse van het gemeentehuis. Ditmaal nam ik dierenportretten en details van bloemen mee. De dierenportretten trokken vooral de aandacht, men gaf ze een naam en bij de bloemen kreeg ik als feedback dat men ze wilde aanraken. Dat lijkt me een mooi compliment. Zeker aangezien deze amaryllis nagenoeg een half uur van de prullenbak vandaan was. Hij hing er nog maar een beetje bij, maar mijn oog spotte de mooie structuur die bijna menselijk leek te worden.

September 2017
Organiseren zit me in de genen en om iets terug te doen voor de fotoclub heb ik samen met een fotomaatje de organisatie van de Kunstmarkt op me genomen. Heel gezellig vooral. Daarnaast werd het steeds leuker, want de organisatie van de Kunstmarkt had bedacht dat we een openlucht tentoonstelling met als thema Vriendschap mochten houden. Onze foto’s werden afgedrukt op grote doeken en bezoekers konden langs lopen. Voor ons was het belangrijk om nieuwe leden te werven, dus organiseerden we een natuursafari door het park en de mogelijkheid om een portret te laten maken of hulp te krijgen bij het schieten van het portret. Winwin.

Augustus 2017
Win een Weleda-wereldreis rond de wereld. Een van mijn oudste vriendinnetjes kent me goed. Zo goed, dat ze blindelings wist dat dit wat voor mij zou kunnen zijn. Spontaan deed ik mee. Wat had ik te verliezen? Fotograferen voor een goed merk, reizen in de natuur en avontuur met een verhaal! Uiteindelijk gingen de zes personen met de meeste stemmen door naar de laatste ronde. Dankzij vele stemmen van mijn netwerk, maar ook onbekenden ging ik door naar de finale. Met een videogesprek (ik was toen op dat moment op vakantie) solliciteerde ik naar de functie, ik werd het net niet. Tweede van Nederland, maar dit avontuur was voor mij ook al mooi. Al moet ik zeggen dat ik wel heel benieuwd ben wat er was gebeurd als…

Juli 2017
Een derde expositie waarbij ik meerdere foto’s heb ingeleverd. Ditmaal in Het gemeentehuis van De Bilt. Met meer zelfvertrouwen hingen mijn werken daar en nam ik bekenden mee naar de tentoonstelling om te kijken. Of men ging uit zichzelf kijken en lieten een reactie achter. Ik vond het vooral leuk dat er in de krant een foto van de wethouder stond met “mijn paddenstoelen” uit zijn schouder.

Mei 2017
Soms is er niet altijd de rust en tijd voor fotografie. Op reis met anderen die minder hebben met fotografie zorgt wel eens voor een uitdaging, zo ook deze citytrip in Madrid. We liepen de kerk uit en ik was zo aangetrokken door het magische licht in drie blauwe stralen en de herhaling in het beeld dat ik terugliep om de foto te maken. Voor magie is altijd ruimte en nooit spijt. Dit werd de tweede foto voor de tentoonstelling ‘schijn bedriegt’.
Trots, want wist je dat mijn eerste foto hier tijdens een expositie boven de brandslang hing?

November 2016
Vier jaar eerder zette ik haar zusje op de foto in een heel waardevolle foto. Extra mooi te maken als de kindjes nog heel klein zijn, ze passen op de onderarm. Het vergt wel wat oefening en kracht in de onderarmen van de ouders, maar ik probeer het altijd even. Portret van moeder en dochter. Jaren later is het de beurt aan haar zusje om te mogen portretteren met vader, en om het bijzonder te maken wilde ik eigenlijk ook de arm van het zusje erbij. Nu hangen ze samen in de hal met een aluminium afdruk naar hun eigen kamertjes . Aandoenlijk toch?

Februari 2016
Nadat ik mijn eerste exposities had gehad ging ik met meer vertrouwen – ondanks dat niet iedereen mijn foto’s begreep – door met de seizoenen vast leggen. Nog steeds kom ik er achter dat ik dat graag fotografeer, ook bij portretten. Die combinatie is zo mooi. Op de fotoclub krijgen we een paar keer per jaar gastsprekers. Ditmaal kwam Armando Jongejan langs. Hij vertelde over documentaire fotografie en hoe je een serie/collage -wat is nou eigenlijk het verschil- samenstelt. Ik maakte een serie over het bos achter mijn huis, in diverse seizoenen met landschapsfoto’s maar ook met details. Dit zwanenstel zie ik bijna wekelijks zwemmen in het door mij benoemde ‘zwanenmeer’. Ze zijn niet altijd even aardig, maar ik zie de symboliek.

Januari 2016
Mijn allereerste expositie. Ik was lid geworden van een fotoclub in mijn nieuwe gemeente. Een jaar lang durfde ik niets te laten zien. Bang om afgewezen te worden, maar uiteindelijk stond ik erboven. Toen ik op een avond mijn eerste foto durfde te laten zien ging het steeds beter. Ik maakte mijn foto’s met mijn oog en stond er zelf achter. Namens de club worden er jaarlijks exposities verzorgd. Dus ook ik kreeg de kans op te hangen, ditmaal in Restaurant Bij de Tijd. Dat ik de eerste keer boven de brandslang tussen de garderobe en de toiletten hing vond ik hilarisch. Ik hing met een naamkaartje in een restaurant. Uiteindelijk gaat iedereen even naar het toilet. Topplek!